ஆந்திர/தெலுங்கானா பயணக்கதைகள் - நாள் 2

ஆந்திர/தெலுங்கானா பயணத்தின் இரண்டாவது நாள். முதல் நாள் கொடுத்த நீங்கா நினைவுகளுடன் இரண்டாவது நாளை துவக்கினோம். 

முதல் நாள் அனுபவங்கள் பற்றி படிக்க : https://prabhunizhal.blogspot.com/2022/08/1.html

காலை 4 மணிக்கு எழுந்து, முதல் ஆளாக நல்லமலா காடுகளுக்கு செல்லும் சோதனைச்சாவடியை கடக்குமாறு முந்தின நாளே நண்பன் நரேஷ் கூறி இருந்தான். அப்போது தான், நல்லமலா காடுகளில் இருக்கும் விலங்குகளை பார்க்க முடியுமென்றும், நேரம் ஆக ஆக, வண்டிகளின் சத்தத்தால் விலங்குகள் ஓடி ஒளிந்து விடுமென்றும் சொல்லி இருந்தான். 

ஆனால், நாங்கள் எழுந்ததோ ஆறு மணிக்கு. ஏழு மணிக்கு ஹோட்டலிருந்து வெளியேறி, மர்க்கபூரிலிருந்து தொரனலா நோக்கி செல்லும் சாலையைப் பிடித்தோம். தொரனலாவில் தான் நல்லமலா காடுகள் செல்லும் மலைப்பாதையின் முதல் சோதனைச்சாவடி உள்ளது. 

Seven Hills Hotel, Markapur Location : https://www.google.com/travel/hotels/s/NsRPQEoMfbAL6Cag9

சாலையின் இருபுறமும் செம்மண் நிலங்கள். நடுநடுவே சிறுசிறு கிராமங்கள் என்று சாலை சென்று கொண்டு இருந்தது. 

முதல் நாளிலிருந்து, நாங்கள் மூவரும் பார்த்து வியந்த விசயம், தமிழ்நாட்டில் எல்லா ஊரிலும் அண்ணாவின் சிலை இருக்கும், கூடவே கொஞ்ச தூரத்தொலைவில் எம்.ஜி.ஆர், அம்பேத்கர் சிலைகளும் இருக்கும். இப்பொழுது கலைஞர், ஜெயலலிதா சிலைகளும் வர ஆரம்பித்து விட்டன. ஆனால், ஆந்திர/தெலுங்கானா மாநிலங்களில் கிராமங்கள்/நகரங்கள் எங்கும் பெரும்பாலும் ஒரே ஒருவருடைய சிலை, அதும் மக்களை பார்த்து கை அசைக்கிற ஒரேவிதத் தோற்றத்தில் செய்யப்பட்ட ஆள் உயர சிலைகள் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. அதைப்பற்றி பேசிக்கொண்டும், ஆராய்ந்தும் கொண்டும் செல்லும்போது தான், அருண் அந்த சிலைகள் ஆந்திர அரசியல் தலைவர் YSR-யின் சிலைகள் என்று சொன்னான். காங்கிரஸ் ஆந்திராவில் எதிர்கட்சியாக இருந்த போது, காங்கிரஸின் மூத்த தலைவர்களுள் ஒருவரான YSR மாநிலம் முழுவதும் நடைப்பயணம் செய்து மக்களைச் சந்தித்து, மக்களிடமிருந்தே குறைகளைப் பெற்று தேர்தல் வாக்குறுதிகளாக மாற்றி பெரும் வெற்றிக்கண்டு முதலமைச்சர் அரியணையில் அமர்ந்தார். 2009 ஆம் ஆண்டு முதலமைச்சராக இருக்கும்பொழுது, இப்பொழுது நாங்கள் போய்கொண்டு இருக்கும் நல்லமலா காடுகளில் அவர் பயணம் செய்த ஹெலிகாப்டர் விபத்துக்குள்ளாகி இறந்து போனார். சாலைகளில் உள்ள சிலைகள் அனைத்தும் அவர் நடைப்பயணம் செல்லும் போது, மக்களைப் பார்த்து கையசைத்த தோரணையைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டன. ஆந்திர/தெலுங்கானா வளமையோடு, எங்களோடு இந்தப் பயணம் முழுவதும் பயணம் செய்தவர் YSR-ம் தான். வரலாற்றை படிக்க ஆர்வம் இல்லாதவர்கள் Amazon Prime-ல் , மம்முட்டி YSR-ஆக நடித்த YSR Yatra படத்தை பார்க்கவும். தமிழிலும் இருக்கிறது. பயணத்தை முடித்து நான் செய்த முதல் வேலை படத்தைப் பார்த்ததே.

YSR Yatra on Prime : https://www.primevideo.com/detail/0IV93I9TOXVB3699QEOYFC1DX9/ref=atv_dp_share_cu_r

7:30 மணிக்கு தொரனலா சோதனைச்சாவடியை 50 ரூபாய் கொடுத்து கடக்கும்பொழுதே சூரியன் பல்லைக்காட்டி கொண்டு தென்பட ஆரம்பித்துவிட்டார். சரி, விலங்குகள் எதுவும் தென்படாது, வா, ஶ்ரீசைலமாச்சும் போவோம் என்று மலை ஏற ஆரம்பித்தோம். சிறு மலை அளவுக்கே இருந்தது. நடுநடுவில் மலைக்கிராமங்களும், குரங்களும், எருமையுமே தென்பட்டன. ஆந்திர/தெலுங்கானா கிராமங்களில் இன்னொரு விசயத்தையும் கவனித்தோம். பெரும்பாலும் எருமை மாடுகளே இருந்தன. காளை மாடுகள் வயல்வெளிகளில் உழுது கொண்டு இருந்தன. மலை ரோடுகளில் சென்றுகொண்டு இருக்கோம் என்ற சொன்னால்தான் தெரியும் என்ற அளவுக்கு, பெரிய வளைவு, நெளிவு, பயமுறுத்தும் கொண்டை ஊசி வளைவு ன்னு ஏதும் இல்லாமல் தேமே என்று சென்று கொண்டு இருந்தது.

Dornala Location : https://goo.gl/maps/FidWMKgDWMXVnUw76

தொரனலாவிலிருந்து கிமீ தூரத்தில் ஶ்ரீசைலம் இருந்தது. ஶ்ரீசைலமும் ஒரு சிவன் கோவிலை மையமாக கொண்டு வணிகமயமாக்கப்பட்ட ஒரு சிறுநகரம். நகரின் ஆரம்பத்துலேயே ஶ்ரீசைலம் தேவஸ்தானம் உங்களை வரவேற்கிறது என்று ஒரு பெரிய நந்தியுடன் வரவேற்பு வளைவு வைக்கப்பட்டு இருந்தது. வளைவில் இருந்து பார்த்தால், ஶ்ரீசைலம் நகரத்தின் அழகும், ஶ்ரீசைலம் அணையும் அழகாக தெரியும். 

8 மணிக்கு ஶ்ரீசைலத்தை அடைந்து பொழுது கூட்டம் சேர ஆரம்பித்து இருந்தது. மாலை ஆறு மணிக்கு மேல், கீழே இறங்க அனுமதி இல்லாததால், இரவு தங்குவதற்க்கு நிறைய நிறைய தங்குமிடங்கள் உள்ளன. முந்தைய நாள் மாலை ஶ்ரீசைலம் வந்தவர்களும் சிவனைப் பார்த்து விட்டு கிளம்பும் வேகத்தில் இருந்தனர். காலஸஸ்தி போலவே இங்கும் செல்போனகளுக்கு கோவிலுக்குள் அனுமதி இல்லை. 10 ரூபாய் கொடுத்து பாதுகாப்பு அறைக்குள் வைக்க வேண்டும். வணிகமயமாக்கப்பட்ட நகரினுள் இருந்த கோவில் என்பதால், பலதரப்பட்ட வரிசைகள் இருந்தன. இலவச வரிசை, வேகமான வரிசை, மிகவும் வேகமான வரிசை, மிக மிக வேகமான வரிசை என்று பல வரிசைகள். வேகமான வரிசையில் போகலாம் என்று ஆளுக்கு 200 ரூபாய் கொடுத்து சென்றோம். வரிசையிலேயே ஒரு 1/2 கிமீ சுத்தி வரச்செய்து சிவன், பார்வதியைப் பாரத்தோம்.  பூஜை, சிறப்பு பூஜை, மிகச்சிறப்பு பூஜை என்று தனியே ஒரு கூட்டம். வேகமாக கோவிலுக்குள் சென்று, வெளியேறிய வெகு சிலருள் நாங்களும் இருப்போம். நான்கு கோபுரங்களும் அன்மையில் கட்டப்பட்டது போன்று அழகாகவும், மூல கோபுரம் தங்க தகட்டிலும்  வடிவமைக்கப்பட்டு இருந்தது. பின்ன, இவ்வளவு வரிசையும், வரிசைக்கேற்ற பணமும் இருந்தால்,  கோவிலையே தங்கத்தகட்டில் வடிவமைக்கலாம்.

வெளியே வந்ததும், கையளவு புளியோதரை அன்னதானத்தை வாங்கி கொண்டு, லட்டு வாங்கும் வளாகம் தென்பட்டதும், அங்கே போனோம். டெம்போலாம் வச்சு கடத்தி இருக்கோம், ரெண்டாயிரம் ரூபாயாச்சும் கொடுங்க டா ன்னு செந்தில், கவுண்டமணிகிட்ட கேக்குற மாதிரி, 200 ரூபாய் டிக்கெட் லாம் வாங்கி இருக்கோம், ஒரு லட்டாச்சும் இலவசமா கொடுங்க டா ன்னு கேட்டும், 1000 ரூபாய் டிக்கெட்டுக்கே நாங்க லட்டுத்தர மாட்டோம், நீ யார் டா கோமாளி மாதிரி சொல்லாமல் பார்க்க, பின்ன 20 ரூபாய் ஒரு லட்டு ன்னு பத்து வாங்கி போட்டு வந்தோம்.

Srisailam Temple Location : https://goo.gl/maps/g4Jrt46tMx6mEsW4A

காலணி, மொபைல் ன்னு வாங்கிட்டு வெளிய வரும்போது செமையா பசிக்க, ரோட்டோரம் இருந்த கடைலேயே சாப்பிடுவோம் ன்னு சாப்பிட்டோம். காலைச்சாப்பாட்டுக்கே பேல்பூரி வச்சு வியாபாரம் பாக்கிறத இப்பதான் பார்க்கிறேன். 

சாப்பிட்டு அடுத்த எங்க டா போலாம் ன்னு யோசிச்சுகிட்டு இருக்கும்போது, சங்கர் பக்கத்துல தான் ரோப்கார் இருக்கு, பாத்துட்டு போய்ரலாம் ன்னு சொல்லவும் அதுக்கு போனோம். கோவிலிருந்து ஒரு 500மீ தூரத்திலேயே ரோப்காரும், படகு சவாரியும் இருந்துச்சு. இந்த ரோப்கார், படகு சவாரிலாம், ஒரு பெரிய ஹோட்டலின் கீழ இருந்ததால், கார் நிறுத்த, எடுக்க ன்னு ஒரு பெரிய கூட்டம் எப்போதும் இருந்துகிட்டே இருந்தது. நாங்கள் ரோப்கார்க்கு மட்டும் 60 ரூபாய் டிக்கெட் வாங்கிட்டு உள்ள போகும்போதே 30 நிமிடம் காத்திருப்பு நேரம் ன்னு போட்டு இருந்தது. காத்திருந்து ரோப்காரில் போனோம். ஶ்ரீசைலம் மேடான பகுதி என்பதால், அங்கு இருந்து கீழே இருக்கும் ஶ்ரீசைலம் அணைக்கு ரோப்கார் சவாரி அமைத்து இருக்கின்றனர். ரோப்கார் இல்லாமலும், சிறிது தூரத்தில் படி கீழ்நோக்கி செல்கிறது. என்ன ஒரு 500 படி மட்டும் தான். படிக்கட்டில் இறங்கி வரும் வழிகளில், பாதாளகங்கை அம்மனுக்கு என்று சொல்லி பலவித பூஜைகள் நடந்துகொண்டு இருந்தன. 

கீழே போனதும் தான், படகு சவாரிக்கும் சேரத்து டிக்கெட் எடுத்து இருக்கலாம் என்று தோன்றியது. ஏன் என்றால், கீழே அது மட்டும் தான் ஒரே பொழுதுபோக்கு நிகழ்வு. கீழேயும் ஒரு டிக்கெட் எடுக்குமிடம் இருக்கு ன்னு கேள்விபட்டதும், ஆளுக்கு 60 ரூபாய் டிக்கெட் எடுத்துகிட்டு உடனே கிளம்பிட்டோம். ஒரு 50 பேர் அமர்வதற்கான படகில்(படகா? கப்பலா? எதோ ஒன்னு) கடைசி வரிசையில் அமர்ந்துவிட்டோம்.

படகில் ஒரு அரை மணி நேரம் அணையின் மதகு பகுதிக்கு எதிர்பகுதியில் சவாரி செய்தோம். படகு ஓட்டுனர் சொல்லும்போது தான் தெரிந்தது, ஒரு நாளுக்கான சுற்றிப்பார்ப்பதற்க்கு இடங்கள் உள்ளன என்று. காலை 6 மணிக்கே குகைகளை பார்க்க செல்லும் 4 மணி நேர படகு சவாரியும் இருக்கிறது போல. படி வழியே கீழே இறங்கி வரும் வழியில், வேகமான படகு, பரிசல் படகுகள் என பல சவாரிகள் உள்ளன.

 

மறுபடியும் ரோப்கார் வழியே மேலே வந்து, ஶ்ரீசைலம் அணையின் மதகு பகுதிக்கு சென்று தண்ணீர் வெளியேறும் அழகைப் பார்க்கலாம் என்று கேட்டால், அது ஹைதராபாத் போகும் வழிலேயே வரும் என்று சொல்ல, அடுத்த பயணம் ஹைதராபாத்தை நோக்கி. ஶ்ரீசைலமிலிருந்து வெளியே வந்ததும், உடனேயே இடது பக்கத்தில் ஹைதராபாத்துக்கு மலைகளினூடே வழிச்செல்கிறது.

ஶ்ரீசைலம் ஒட்டிய சிறு கிராமங்கள் ஊடே சென்ற வழியானது, கடைசியாக நாங்கள் மிகவும் எதிர்பார்த்த அணையின் முழு வடிவத்தையும் காட்டிடும் பகுதிக்கு வந்தோம். அழகு என்றால் அழகு, கொள்ளை அழகு. 12 மதகுகள் கொண்ட அணை, 10 மதகுகள் வழியே 4 லட்சத்திற்க்கும் அதிகமான கனஅடி தண்ணீரை வெளியேற்றியது. மேட்டூரில் வெளியேற்றிய அதிகபட்ச தண்ணீரின் அளவே 2 லட்சத்து சொச்சம் தான். அதுவே கடல் போல காட்சியளித்தது என்றால், நினைத்துக்கொள்ளுங்கள் இது எவ்வளவு பயங்கரமானதாக இருக்கும் என்று. மலையிலிருந்து அணையின் ஊடாக சென்று, அணையிலிருந்து வரும் தண்ணீரை பாலம் வழியாக கடந்து, அணையின் அந்த பகுதியின் ஊடாக சென்று, அடுத்த மலையை ஏற வேண்டும். அணையிலிருந்து கீழே சென்ற தண்ணீர் பட்ட வேகத்தில் 100 அடிக்கும் மேலே வந்து அந்த சாலைகளில் சென்ற அனைத்து வாகனங்களையும் மழைப்போல் நனைத்தது. முடிந்த அளவுக்கு எங்களால் எங்கெல்லாம் நிறுத்த முடியுமோ, அங்கெல்லாம் நிறுத்தி போட்டோ எடுத்தோம்.

இந்த ஆக்ரோச தண்ணீரிலும் உள்ளூர் மக்கள், மீன் பிடித்துக்கொண்டும், அதை சமைத்தும், விற்றும் கொண்டு இருந்தனர். அணையின் அடுத்த பகுதிக்கு சென்று, அங்கும் சிலபல போட்டோக்கள் எடுத்துவிட்டு, அடுத்த மலைக்கு ஏறத்தொடங்கினோம். நடுவே இரண்டு வனத்துறை சோதனைச்சாவடி வேறு. இரண்டிலும் தலா 50 ரூபாய் வாங்கிக்கொண்டார்கள்.

இந்த நல்லமலா காடுகளில் 2018-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுக்கின்படி 68 புலிகள் உள்ளனவாம்.

நடுநடுவே வியூபாய்ண்ட் என நிறைய இடங்கள் வந்தன. நாங்கள் ஏற்கனவே நிறைய வியூகளைப்பார்த்து விட்டால், அதையெல்லாம் பார்க்காமல் ஹைதராபாத்தை நோக்கி ஓட்டினோம். மேலே வரும் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை கூடிக்கொண்டே போனது. ஒரு கட்டத்தில், ஶ்ரீசைலம் போகும் கார்களின் எண்ணிக்கை மட்டுமே அதிகமாக இருந்தது. ஹைதராபாத்தை நோக்கி சென்ற வெகுசில கார்களுள் எங்களுடைய காரும் ஒன்று. முன்னரே சொன்ன மாதிரி வளைவு நெளிவு பெரிதாக இல்லாவிட்டாலும், காடுகளின் ஊடே சாலைகள் சீராக சென்று கொண்டு இருந்தது.

இந்த நல்லமலா காடுகளிருந்து, ஹைதராபாத்தை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை 765-ல் பயணம் செய்து கொண்டு இருந்தோம். ஸ்ரீசைலமை நோக்கி செல்லும் எதிர் சாலையில் மட்டுமே போக்குவரத்துக்கு இருந்தது. நடுநடுவே இந்த வேகத்தடைகளும் வந்து இம்சை பண்ணியது. சாலையின் இருபுறமும் பச்சை பசேலென இருக்கும் நிலங்களை பார்த்துக்கொன்டே, சிறுசிறு கிராமங்களையும், நகரங்களையும் தாண்டி 765  சென்று கொண்டு இருந்தது. 

தண்டி என்ற ஊர் வந்ததும், சாப்பாடுக்கு இடம் தேடிக்கொண்டு இருந்த போது, பெரிய நீர்த்தேக்கத்தையும், அதை பார்க்க மக்கள் பெரும் கூட்டமாய் கூடி இருந்ததை பார்த்ததும் வண்டியை ஓரம் கட்டினோம். அதன் பெயரும் தண்டி நீர்த்தேக்கம் தான். நீர்த்தேக்கம் பெரிய கடல் போல இருந்தது. தண்ணீர் வந்து கொன்டே இருந்ததால், நீர் வழிந்து ஓடியது, பார்க்கவே அற்புதமாக இருந்தது. நீர்த்தேக்கத்தை மேலே ஏறி பார்ப்பதற்கும் படிக்கட்டுகள் இருந்தது. கொஞ்ச நேரம், நீர்த்தேக்கத்தில் புகைப்படங்களை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினோம்.

 

Dindi Reservoir Location : https://goo.gl/maps/Q6JxTaQdqtuMvhAJ7

அடுத்து சாப்பிட கடையைத் தேடிக்கொன்டே வந்ததில், VHR பேமிலி உணவகத்தை பார்த்தோம். பிரியாணி, சாப்பாடு இருக்கும்ன்னு தான், தாபா மாதிரியான உணவகத்தை விட்டுவிட்டு பேமிலி உணவகத்திற்கு வந்தோம். கடைசியில் இந்த உணவகத்திலும், தாபா மாதிரியான உணவுகளே இருந்தது. இல்லை இல்லை அந்த சர்வர் பிரியாணி, சாப்பாடு வெச்சுக்கிட்டே இல்லைன்னு சொல்லி, நான், ரொட்டி, கறி ன்னு தலைல கட்டிட்டான். நான், ரொட்டி ன்னு வாங்குனாதானே எக்ஸ்ட்ராவா ஏதாச்சும் வாங்குவான் ன்னு சொல்லி மத்த ஏதும் இல்லை ன்னு சொல்லிட்டான். தெலுகுவோடு, எல்லோருக்கும் ஹிந்தி தெரிந்து இருந்தது. நாங்க தமிழ், தெலுகு, கன்னடா, ஹிந்தி ன்னு எங்களுக்கு தெரிந்த எல்லா வார்த்தைகளையும் ஒரு கலைவையா போட்டு சர்வரோடு பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். 

VHR Family Restaurant Location : https://goo.gl/maps/c4RcbCaXntd4fMA66

சாப்பிட்டுவிட்டு, ஹைதராபாத்தை நோக்கி மறுபடியும் பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.  ஹைதராபாத்துக்கு 50  கி.மீ இருக்கும் போதே, ஹைதராபாத்திற்கான ட்ராபிக்கை உணர்ந்தோம். ஹைதராபாத்தை தொட்டதும், ஜவர்ஹலால் நேரு அவுட்டர் ரிங் சாலையை அடைந்தோம். 8  வழிச்சாலை. முடிந்த அளவுக்கு வேகமாய் சென்றோம். நாங்கள் புக் செய்து இருந்த ஹோட்டல், பஞ்சாரா ஹில்ஸிலிருந்து, பேகும்பேட்டில் இருந்தது. ஹைதராபாத்தில் ட்ராபிக்கை சமாளித்துகொன்டே பேகும்பேட்டை அடைந்தோம். ஹோட்டலை அடைந்ததும் தான் தெரிந்தது, நாங்கள் ஹைதராபாத் வரும் வழியில் புக் செய்தது, அவங்களுக்கு வரவே இல்லை என்று. அப்புறம் வாடிக்கையாளர் மையத்தை தொடர்பு கொண்டு, வேற ஹோட்டல் மாற்றி வாங்கி, அதே பேகும்பேட்டில் உள்ள இன்னொரு Oyo ஹோட்டலிருக்கு சென்றோம்.

ஹோட்டலிருந்து அடுத்த என்ன செய்யலாம் ன்னு யோசித்து கொண்டு இருக்கும் போதே, பக்கத்தில் ஹுசைன் சாகர் ஏரி, சாப்பிடும் இடங்கள் ன்னு கொஞ்சம் சுத்தி பாத்திட்டு வருவோம் ன்னு கிளம்பினோம். ஹுசைன் சாகர் ஏரிக்கு செல்லும் போது, ஏரியே விழாக்கோலம் கண்டு இருந்தது. நேரத்தைப்போக்குவதற்கு அவ்வளவு நிகழ்வுகள் அந்த ஏரியை சுற்றி நடந்துக்கொண்டு இருந்தது. படகு சவாரிக்கு செல்லலாம் னுக்கு சொல்லி, ஏரிக்கு போக உள்நுழைவு டிக்கெட் வாங்கி கொண்டு, படகு சவாரிக்கு போனால், அவ்வளவு கூட்டம். ஒரே நேரத்தில் ஒரு 1000 பேர் விதவித படகுகளில் சவாரி செய்துக்கொண்டு இருந்தனர். நாங்களும் கூட்டம் குறைவாய் இருந்த, வேகப்படகு சவாரிக்கு 3 பேருக்கு 350  ரூபாய்க்கு டிக்கெட் எடுத்துவிட்டு எங்கள் முறை வரும்வரை வரிசையில் காத்து இருந்தோம். அந்த இரவிலும், அவ்வளவு ஆர்வம் மக்களிடையே படகு சவாரிக்கு. 

எங்கள் முறை வந்ததும், படகில் ஏறினோம். ஒரு 5  நிமிட பயணம் தான். வேகமாய் போய், அந்த புத்தர் சிலையை சுற்றி வரும். அவ்வளவு தான். இருந்தாலும் அது ஒரு அனுபவம் தான். இரவில் சுதந்திர தின கொண்டாட்டங்களுக்காக, வண்ண ஒளியில் மின்னிய புத்தர் சிலையும், ஹைதராபாத்தையும் பார்பதற்க்கே அவ்வளவு அழகாக இருந்தது. அதுவும் தண்ணீரில் இருந்து பார்ப்பதற்கு இன்னும் அழகாக இருந்தது.

Hussai Sagar Lake Boating Point, Hyderabad Location : https://goo.gl/maps/SbG8ShcWD6XYN1of9

ஏரியின் சுற்றி நடந்துகொண்டு இருந்த, வேறு நிகழ்வுகளில் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால், அடுத்து சாப்பிடும் இடத்திற்கு நகர்ந்தோம். ஹைதராபாத்தில் பக்லவா சாப்பிட வேண்டும் என்று ரொம்ப நாள் ஆசை. அதற்காக ஹைதராபாத்தில் ரொம்ப பாப்புலரான, Gourmet பக்லவா கடைக்கு சென்றோம். 

துருக்கியில் உருவானதாக சொல்லப்படும் பக்லவா ஒரு இனிப்பு வகை. ஹைதராபாத், சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களில், இதை செய்து விற்பதற்காக சில நல்ல கடைகள் உள்ளன. அதில் ஒன்னு தான் இந்த Gourmet  பக்லவா. முடிஞ்ச அளவுக்கு சாப்பிட்டு, தேவையான அளவுக்கு அவரவர் வீடுகளுக்கு வாங்கி கொண்டோம். இந்த பக்லவா கடைகள், ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்தால், இந்தியா முழுவதும் அனுப்பியும் வைக்கின்றன. சாப்பிட்டு தான் பாருங்களேன். 

Gourmet Baklava Location : https://goo.gl/maps/R3iMvFZVgkCZf4zt5

பக்லவாவை சாப்பிட்ட பிறகு, அடுத்த போன இடம் தான் சார்மினார். மணி 9  ஆகி விட்டது. இதற்கு அப்புறமும் சார்மினார் போக வேண்டுமா, என்ன இருக்கிறது என்று அருணும், சங்கரும் கேட்டுக்கொன்டே வந்தனர். சார்மினார் போவது, சார்மினார்க்கு அருகில் இருக்கும் நிம்ரா சிற்றுண்டி கடையில் டீ குடிப்பதற்கும், அங்கே செய்யப்படும் 25க்கும் அதிகமான பிஸ்கட் வகைகளை சாப்பிடுவதற்கு மட்டுமே. ஹைதராபாத்தில் இருக்கும் மிக பாப்புலரான ஒரு கடை. 

நாங்கள் சார்மினாரை நெருங்கும் போதே, மணி 10ஐ காட்டியது. எங்கள் பயணத்தின் மிக மோசமான ஒரு மணி நேரம் பயணத்தை சார்மினாரை நோக்கி செல்லும் சாலைகளில் செலவிட்டு இருப்போம். அவ்வளவு நெருக்கடி. புள்ளிங்கோ என்னங்க வண்டி ஓட்டுறது, அங்க வந்து பாருங்க, அவன் அவன் வண்டி ஓட்டுறத. எப்போ உள்ள வருவான், எப்போ வந்து இடிப்பான் ன்னு தெரியாத அளவுக்கு ஓட்டிட்டு இருந்தாங்க. பொண்ணுங்க, பசங்க, ஆட்டோ டிரைவர் ன்னு எல்லோரும் இப்படி தான் ஓட்டிட்டு இருந்தாங்க. எப்படியோ சமாளிச்சு ஓட்டிட்டு போய் நிம்ரா கடையில் டீ குடிக்கும் போது மணி 10:30. சில பிஸ்கட் வகைகளை சாப்பிட்டுவிட்டு, டீ குடித்து விட்டு, ஒரு ஒஸ்மானியா பிஸ்கட் டப்பாவை பார்சல் வாங்கிக்கொண்டு ரூம் க்கு வந்தோம். 

Nimrah Cafe Location : https://goo.gl/maps/NKU9MczkESdhjDjm6

பெரிய பயணம், நெறைய நினைவுகள், அனுபவங்கள் ன்னு இன்றைய நாள் இனிதே முடிந்தது. 

இரண்டாம் நாளின் பயணத்தொலைவு : 330km 

இரண்டாம் நாளில் நாங்க பயணம் செய்த வழியின் கூகிள் map:

 

ஆந்திர/தெலுங்கானா பயணக்கதைகள் - நாள் 1

ரொம்ப நாளாக யோசித்துக்கொண்டு இருந்த ஒரு பயணம். சென்னையை தாண்டிய ஆந்திராவின் பயணம், பெங்களூரை தாண்டிய ஆந்திராவின் பயணம் என்பது ரொம்ப நாள் யோசனை. தென்னிந்தியாவில், தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகாவை ஓரளவு சுற்றி முடித்த எங்களுக்கு, ஆந்திரா மற்றும் தெலங்கானா எப்போதும் திட்டமிட்டு தள்ளிப்போகிற ஒன்றாககவே இருந்தது. அதனால் இந்த முறை ஆந்திர-தெலுங்கானா மண்ணை தொட்டுபார்த்திடுவோம் என்ற ஒரு நம்பிக்கையோடு கிளம்பினோம். சுதந்திர தின விடுமுறையோடு கூடுதலாக ஒரு நாள் விடுமுறையை வெள்ளிக்கிழமை எடுத்துக்கொண்டு பயணிப்போம் என்ற முடிவுக்கு வந்தோம். 

எங்களின் பயணத்திட்டம் ரொம்ப எளிது. எது பார்ப்பது, எங்கே தங்குவது என்ற எந்தவொரு திட்டமே இல்லாமல் பயணிப்பதுதான் எங்களின் திட்டம். நான், அருண் மற்றும் சங்கர்கணேஷ் மூவரும் தான் பயணிக்க போகிறோம். 

நான், அருண் கடலூரிலிருந்து கிளம்பி, சென்னை சென்ட்ரலில் பொள்ளாச்சியில் இருந்து வரும் சங்கர்கணேஷை ஏற்றிக்கொண்டு சென்னைக்கு மேலே செல்வது தான் ஆரம்ப திட்டம். பயணம் மேற்கொள்ளும் நாட்களோடு, எங்கிருந்து தொடங்குவது என்பது மட்டுமே நாங்கள் போட்ட சில திட்டங்கள்.

கடலூரில் இருந்து சென்னை செல்லும் போது, தனியாக செல்லாமல் BlaBla(Car Pooling App) மூலமாக யாரையாச்சும் ஏற்றி சென்று சென்னையில் விட்டால் பாதிக்கு பாதி டீசல் செலவு கைக்கு வந்து விடும் என்று முந்தின நாள் மாலையில் சென்னை செல்ல பதிவு போட்டு, ஒரு பெண் தான் குடும்பத்தாருடன் சென்னை போக வரேன்னு சொல்லி, கடைசி நிமிடத்தில் வராமல் போக, நானும் அருணும் மட்டும் சென்னைக்கு அன்று காலை 4 மணிக்கு கடலூரிலிருந்து கிளம்பினோம். 

எங்களுக்கு முன்பாகவே 6:30 மணிக்கு சங்கர்கணேஷ் சென்னை சென்ட்ரல் வந்துவிட, நாங்கள் 7:30 மணியளவில் அவரை சென்ட்ரலிலிருந்து ஏற்றிக்கொண்டு பயணித்தோம். 

சென்னை சென்ட்ரலை விட்டு வெளியேறிய சிறிது தூரத்தில், ஆசிய மற்றும் இந்தியாவின் ஒரு முக்கிய நெடுஞ்சாலையான NH-16(AH-45) நெடுஞ்சாலையை அடைந்தோம். இந்த நெடுஞ்சாலை முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாயால் தங்க நாற்கரச் சாலைத் திட்டம் என துவங்கப்பட்டு, 2013 ஆம் ஆண்டு முழுவதுமாக பயன்பாட்டுக்கு வந்தது. இந்த நெடுஞ்சாலை நான்கு முக்கியப் பெருநகரங்களான டெல்லி, மும்பை, கொல்கத்தா, சென்னை ஆகியவற்றை இணைக்கிறது. நாங்கள் சென்று கொண்டு இருந்தது, சென்னை - கொல்கத்தாவை இணைக்கும் தங்க நாற்கர சாலையில். 

காலை உணவு:

இந்த நெடுஞ்சாலையில் சென்னைக்கு வெளியே ஆந்திராவிற்கு முன்பாக நெறைய உணவகங்கள் இருந்தாலும், இரண்டு முக்கிய உணவகங்கள் A2B  மற்றும் சாய் சரவணா. A2B  உணவகம் சோழவரத்தில் உள்ளது. A2B  போவதற்கான வளைவை மறந்ததால், அடுத்த உணவகத்தை தேடி சென்று, பெரவள்ளூர் சாய் சரவணாவில் நிறுத்தினோம். காலை உணவு நன்றாகவே இருந்தது. 

A2B Restaurant Location : https://goo.gl/maps/KGG21cpYAeKPKgZw9

Saai Saravana Restaurant Location : https://goo.gl/maps/4beukaML7aCymbPn9

சாய் சரவணாவில் சாப்பிடும் போது, பக்கத்தில் பார்ப்பதற்கு என்னவெல்லாம் இருக்கிறது என்று பழைய Blog, youtube பதிவுகளில் தேடும் போது தான், கைலாச கோனா நீர்வீழ்ச்சி நாங்க சாப்பிடும் சாய் சரவணாவில் இருந்து 67km தூரத்தில் இருந்து தெரிய வந்தது. 

சரி, நீர்வீழ்ச்சியில் ஒரு குளியலை போட்டுவிட்டு பயணத்தை சிறப்பாக ஆரம்பிப்போம் என்று கைலாச கோனாவிற்கு கிளம்பினோம். கைலாச கோனாவிற்காக, தங்க நாற்கர சாலையை விட்டுவிட்டு, திருவள்ளூர் மாவட்டம், பெரியபாளையம் வழிய சித்தூர் செல்லும் மற்றோரு தேசிய நெடுஞ்சாலையான 716A அடைந்தோம். இந்த 716A தேசிய நெடுஞ்சாலை தமிழ்நாடு எல்லைக்கோடு மாவட்டமான திருவள்ளூரில் ஆரம்பித்து ஆந்திரா மாநிலம், புத்தூர் வரைக்கும் செல்கிறது.

பெரியபாளையம்:

சாய் சரவணாவில் இருந்து பெரியபாளையம் 15km தொலைவு மட்டுமே. பெரியபாளையம் என்றதும், அருண் சிறுவயதில் பார்த்த பெரியபாளையத்து அம்மன் படங்களை நினைவு படுத்தினார். வேப்பிலையை ஆடையாக அணிந்து அம்மனுக்கு நேர்த்தி கடன் செலுத்தும் பழக்கம் இங்கு உள்ளது. அந்த படத்திலும் இந்த வேப்பிலை ஆடை நேர்த்திக்கடனை நாம் பார்த்திருப்போம். வழிநெடுகிலும் அம்மனின் பக்தகோடிகள் மஞ்சள் சேலையில் நடந்து செல்வதை காண முடிந்தது. பெரியபாளையத்து பவானி அம்மன் கோவில் பெரியபாளையம் - சித்தூர் முக்கிய சாலையிலே இருந்தது. ஆடி மாசத்தின் கடைசி வெள்ளிக்கிழமை. பக்தர்கள் கூட்டம் வேற அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது. அதனால் பெரியபாளையத்து அம்மனை பிறகு சந்திப்பதாக முடிவெடுத்தோம். 

Periyapalayam Bhavani Amman Temple Location : https://goo.gl/maps/eYyBPbcJ3VB8PigU8

இந்த பெரியபாளையம்-சித்தூர் சாலையின் வழியாகவே திருப்பதிக்கும் போகலாம். சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் தமிழ்நாடு-ஆந்திரா எல்லைக்கோடு வந்தது. ஆந்திராவின் வளமையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டு பயணம் தொடர்ந்தது. இரண்டு மாநிலங்களை இணைக்கும் தேசிய சாலை என்பதாலும், திருப்பதி போவதற்கு இதுவும் ஒரு வழி என்பதாலும், இந்த தேசிய சாலை நன்றாக இருந்தது, ஆனால் வேகத்தடைகளும் அதிகம். ஒன்றரை மணி நேர பயணத்திற்கு பிறகு, கைலாச கோனா நீர்விழிச்சி செல்லும் வளைவை அடைந்தோம். 

கைலாச கோனா நீர்வீழ்ச்சி:

கைலாச கோனா நீர்வீழ்ச்சி தேசிய நெடுஞ்சாலையில் இருந்து 3km தொலைவு செல்ல வேண்டும். நீர்விழிச்சி க்கு முன்பாக பல சாலை அடையாள பலகைகள் பாத்தாலும், அதன் வளைவு வரும் போது அடையாள பலகை இருக்காது. கூகுளை நம்புவதே நன்று. தேசிய நெடுஞ்சாலையில் இருந்து நீர்வீழ்ச்சிக்கு வளைந்ததும், ஆந்திரா காவல்துறை சோதனை சாவடி நம்மை வரவேற்றது. வண்டியில் சரக்கு இருக்கிறதா என்ற சில சோதனைகளுக்கு பிறகு உள்ளே அனுமதிக்கப்பட்டோம். நீர்விழிச்சி வண்டி நிறுத்துமிடத்தில் பெரிய கூட்டம் இல்லை. ஆள் ஒன்றுக்கு 30 ரூபாய் நுழைவு சீட்டும், கார் நிறுத்துவதற்கு 50 ரூபாயும் செலுத்தி உள்ளே சென்றோம். 

கைலாச கோனா நீர்வீழ்ச்சி எல்லா பருவநிலைகளிலும் நீர் கொட்டும் ஓர் நீர்வீழ்ச்சி. பெரிய அளவில் சடசட என்று நீர் கொட்டாவிட்டாலும், ஒரே சமயத்தில் 4-5 பேர் வரை நின்று குளிக்கும் அளவிற்கு நீர் 40 அடி உயரத்தில் இருந்து கொட்டிக்கொன்டே இருந்தது.  நாங்கள் சென்ற போது பெரிய அளவில் கூட்டம் இல்லாததால் ஒருத்தர் மாற்றி ஒருத்தர் நீர்வீழ்ச்சியில் குளித்தோம். நீர்வீழ்ச்சியில் அருகிலேயே சிவன்-பார்வதி கோவிலும், பெண்கள் உடைமாற்றும் அறை ஒன்றும் உள்ளது. 

நீர்வீழ்ச்சியில் குளித்த புத்துணர்வோடு, அடுத்த இடம் தேடியதில், திருப்பதிக்கு அருகே குடிமல்லம் என்ற ஊரில், இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறையினரால் பாதுகாக்கப்படும் ஒரு கோவிலை பற்றிய தகவலை அறிந்து அதற்கு பயணத்தை தொடர்ந்தோம். 

கோனா நீர்வீழ்ச்சியிலிருந்து கிளம்பிய சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் 12 கிமீ தொலைவில், சென்னை-திருப்பதி தேசிய நெடுஞ்சாலையை அடைந்தோம். அதே நெடுஞ்சாலையில் 16 கிமீ தொலைவு சென்று, குடிமல்லம் செல்லும் குறுகிய கிராமங்கள் வாயிலாக செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் பயணித்தோம்.

குடிமல்லம் சிவன் கோவில்:

திருப்பதிக்கு அருகில் இருக்கும் கோவில் இது. மாநில நெடுஞ்சாலைகள் வழியே வளைந்து வளைந்து 6 கிமீகள் சென்றால் வரும் இந்த கோவில் சித்தூர் மாவட்டத்தில் எர்பேடு மண்டலத்தில் உள்ளது. இந்த கோவிலை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறையினரால் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆந்திர மாநிலத்தின் சித்தூர் மாவட்ட கிராமங்களுக்கிடையே கூகுள் மேப் உதவியுடன் கோவிலுக்கு வந்து சேர்ந்தோம். கார் நிறுத்துவதற்க்கு 50 ரூபாய் வசூலிக்கின்றனர். 

இந்த கோவிலின் சிறப்பம்சே சிவலிங்கம் ஆணுறுப்பு வடிவில் இருப்பதே. அருணுக்கு ஏற்கனவே இந்த கோவிலைப் பற்றிய தகவல்கள் தெரிந்து இருந்ததால், இலவச வழிகாட்டியாக வந்தார். 

வாசலில் நுழைந்ததுமே, அம்மன், கால பைரவர், முருகர் சிலைகளின் சிறுசிறு மண்டபங்கள் வரவேற்றன. இந்த கோவில் முதன்முதலில் இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வெகு சில சிவன் கோவிலில் ஒன்று என்று சொல்லப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டில் உள்ள கோவிலுக்களுக்கெல்லாம் முன்னோடி ன்னு கூடச் சொல்லலாம். அதற்கு ஏற்ற மாதிரியே கோவிலின் கோபுரத்தில் விமானம் போன்ற அமைப்பு லாம் இங்கு இல்லை. மேலும், கோவிலின் மூல சன்னதி, மற்ற கோவில்கள் போல் இல்லாமல், நின்று வணங்கும் மட்டத்தில் இருந்து 5 அடிக்கு மேல் கீழே இருந்தது. முன்னதே சொன்ன மாதிரி, சிவலிங்கம் ஆணுறுப்பு வடிவில் இருந்தது. நாங்கள் சென்றது ஆடி மாதம் கடைசி வெள்ளி என்பதால், சிறப்பாக அலங்காரம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. சிவலிங்கத்தை போட்டோ எடுக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. இருந்தாலும், குடிமல்லம் சிவலிங்கம் தொடர்பான பல போட்டோக்கள், விவரங்கள் இணையத்தில் உள்ளன.

கருவறையின் வடிவமும், மற்ற கோவில்களில் உள்ளது போல் சதுர/செவ்வக வடிவில் இல்லாமல், வட்ட வடிவில் இருந்தது. கோபுரங்களில் வரிசைகளில் செதுக்கப்படும் சிற்பங்களும், மற்ற கோவில்களை காட்டிலும் வித்தியாசமாக இருப்பதாக அருண் சொல்லிக்கொண்டு வந்தார். இந்த கோவிலில் இருந்து சிறு தொலைவில் சுவர்ணமுகி ஆறு ஓடுவதாகவும், அதன் பொருட்டு பல கிளைக்கதைகளும் இந்த கோவிலைப்பற்றி சொல்லப்படுகின்றன. 

இந்தியாவில் அகழ்வாய்வு துறையினரால் கண்டெடுக்கப்பட்ட மிகப் பழமையான, வித்தியாசமான ஒரு சிவன் கோவிலை பாரத்த அனுபவத்தோடு, அடுத்த பக்கத்தில் இருக்கும் இடங்களை தேடும் போது காலஸஸ்தி 46 கிமீ என்று காட்டவே, காலஸ்ஸ்தியை நோக்கி பயணமானோம். 

சுவர்ணமுகி ஆறு வறண்டு இருந்தாலும், நாங்கள் காலஸ்ஸ்தியை நோக்கி சென்ற மாநில நெடுஞ்சாலைகள் இருபுறமும் இருந்த வயல்வெளிகள் பச்சை பசேலென்று இருந்தன. 300 அடி ஆழத்தில் தண்ணீர் கிடைப்பதாகவும், முக்கால்வாசி நிலங்கள் போர் தண்ணீரால் விளைந்து கொண்டு இருக்கின்றன என்று அறிந்து கொண்டோம்.

 

காலஸஸ்தி:

காலஸஸ்தியை அடைந்த போது, மணி ஒன்றை காட்டியது. காலஸஸ்தியில் பார்ப்பதற்க்கு பெரிய சிவன் கோவில் மட்டுமே இருக்கிறது. சரி, கோவிலை பார்த்துவிட்டு சாப்பிடலாம் என்று கோவிலுக்கு சென்றோம். செல்போன்கள் கோவிலுக்கு தடைச்செய்யப்ட்டு உள்ளதால், வெளியவே அதற்கான பாதுகாப்பு அறையில் பணம் செலுத்திவிட்டு செல்போன்களை கொடுத்துவிட்டு செல்ல வேண்டும். கூட்டம் குறைவாக இருந்த காரணத்தினாலோ என்னவோ, பெரியதாக சோதனையும் இல்லை. பெரும்பாலானோர் தங்கள் மொபைல்களை கோவில் உள்ளேயும் வைத்து இருந்தனர். 

முன்னரே சொன்னது போல், கோவிலில் கூட்டம் இல்லை. இலவச தரிசனத்தில் சென்றோம். தமிழ்நாடு எல்லை மாவட்டம் என்பதால், இந்த கோவிலிலும் அறிவிப்புகள் தெலுங்கிலும் சேர்த்து தமிழிலும் இருந்தன. வெள்ளிக்கிழமை என்பதால் எல்லா உப தெய்வங்களுக்கும் அலங்காரம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. பாதள கணபதி, சிவன், பார்வதி, உப தெய்வங்கள் என்று பார்த்திவிட்டு அன்னதானத்திற்க்கு சென்றால் பெரிய காத்திருப்பு வரிசை. சரி, வெளியே சாப்பிடுவோம் என்று கோவிலை விட்டு வெளியே வந்து காரில் நெல்லூரை நோக்கி கிளம்பினோம்.

காலஸஸ்திலிருந்து சென்னை-கொல்கத்தா தங்க நாற்கர சாலையை அடையும் மாநில நெடுஞ்சாலை கொஞ்சம் மோசமானதாகவே இருந்தது. சாப்பிடும் நேரம் தாண்டியதால், அனைவருக்கும் பசிக்க ஆரம்பித்தது. இந்த 4 நாட்கள் பயணத்தில், மதிய நேரத்தில் ஒரு சாப்பாடு சாப்பிடுவதற்கு ஆந்திரா/தெலங்கானா நெடுஞ்சாலையில் ஒரு சரியான உணவகத்தை மட்டும் எங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இந்த நெடுஞ்சாலையில் உள்ள உணவகங்கள் பெரும்பாலும் தாபா ஸ்டைல் உணவகமாகவே இருந்தது. நான், ரொட்டி, நூடுல்ஸ், ப்ரைடு ரைஸ் போன்ற உணவுகளே தாபாவில் கிடைத்தது. 

நங்கள் சாப்பிட்ட க்ரீன் சில்லீஸ் தாபாவும் நன்றாகவே இருந்தது. தாபாவிலிருந்து சிறிது தூரத்திலேயே தங்க நாற்கர சாலை தென்பட்டது. குண்டூர் போகலாமா, இல்லை நல்லமலா காடுகள் இருக்கும் பகுதிகளுக்கு சென்று தங்கலாமா என்று யோசித்து கொன்டே இருக்கும்போது, பழைய அலுவலக நண்பன் நரேஷ் நியாபகத்துக்கு வந்தான். குண்டூரை பிறப்பிடமாக கொண்ட அவன், நல்லமலா காடுகள், ஸ்ரீசைலம் போக, குண்டூர் வராமல், நேராக மார்க்கப்பூர் என்ற பகுதியில் சென்று தங்குமாறும், அதுவே ஸ்ரீசைலம் போக நெருங்கிய பகுதி என்றும் சொல்ல, மார்க்கப்பூர் நோக்கி பயணித்தோம். 

Green Chillies Restaurant Location :  https://g.page/green-chillies-family-restaurant?share

ஸ்ரீசைலம் நல்லமலா காடுகள் பகுதியில் இருந்தது. நல்லமலா காடுகள் சாலையில் செல்ல காலை 4 மணி முதல், மாலை 6 மணி வரையே அனுமதி வழங்கப்படும். மணி இரவு 7 தாண்டி சென்று கொண்டு இருந்ததால், நரேஷ் சொன்னபடியே, மார்க்கபூரில் தங்கி, அடுத்த நாள் காலை ஸ்ரீசைலமுக்கு கிளம்புவதாக முடிவு. 

மார்க்கபூரை அடைந்த போது, மணி இரவு 8:30 ஐ காட்டியது. நரேஷ் மார்க்கபூரில் தங்குவதற்கு நல்ல தங்குமிடம், உணவகம் என அனைத்தையும் முன்னரே கூறி இருந்தான். அவன் சொன்னபடியே மார்க்கபூரில் செவன் ஹில்ஸ் தங்குமிடத்தில் காலியாக இருந்த ஒரே ஒரு ரூமை எங்களுக்காக பதிவு பண்ணி, அன்றைய நாளின் பயணத்தை முடித்தோம். 

முதல் நாளின் பயணத்தொலைவு : 660km

முதல் நாளில் நாங்க பயணம் செய்த வழியின் கூகிள் map: